tag:blogger.com,1999:blog-65129632012-02-16T11:20:49.445+03:30گاه‌نوشت هاي يك اميراميرnoreply@blogger.comBlogger741100tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-24654010440636768742009-11-02T21:44:00.003+03:302009-11-02T21:49:20.478+03:30<div style="text-align: justify;">نه به پيك‌نيك نرفتن و نه به اين‌كه تو يه هفته دوبار برم پيك‌نيك!<br /><br />نه خير! انگار هر كاري مي‌كنم اوضاع روحي بهتر كه نميشه هيچ ...<br /><br />ولي جناب روحيه كور خوندي! من پوست كلفت‌تر از اين حرفام!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-2465401044063676874?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-61563483407933979322009-10-24T22:36:00.004+03:302009-10-24T22:43:10.243+03:30<div style="text-align: justify;">دارم سعي مي‌كنم زندگيمو مرتب كنم. واسه كسي كه يه مدت بي‌برنامه (عملن) زندگي كرده يه مقدار سخته ولي خب امكان داره! تغييرات با سرعتي خوب و به تدريج در حال ايجاده. گاهي اوقات احساس مي‌كنم نياز به حمايت روحي دارم. نياز به يه جور اطمينان قلبي. در حالي كه هيچ حمايت كننده‌اي ندارم، به خودم اطمينان كامل دارم و مي‌دونم مشكلات رو پشت سر مي‌ذارم. من اميدوارم و نگران!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-6156348340793397932?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-13780795838033191232009-10-19T23:15:00.001+03:302009-10-19T23:16:53.452+03:30تغيير<br /> و تغيير<br />و تغي ير<br />و تغ ي ير<br />و تغ ي ي ر<br />و<br />ت غ ي ي ر<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1378079583803319123?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-53235293208840057202009-10-02T19:13:00.002+03:302009-10-02T19:16:50.531+03:30هر روز صبح از اون پرنده‌ي كوچيك زيبا كه رو شونمه اميدوارانه مي‌پرسم: آيا اين همون روزه؟<br /><br /><br />من آمادم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-5323529320884005720?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-44941292654394412642009-08-31T20:51:00.003+04:302009-08-31T20:59:15.174+04:30سردرد<br /><br />تهوع<br /><br />اندوه<br /><br />خواب<br /><br />نااميدي<br /><br />درد<br /><br />غم<br /><br />مرگ<br /><br />سردرد<br /><br />خواب<br /><br />خيال<br /><br />پوچي<br /><br />اضطراب<br /><br />عصبانيت<br /><br />وهم<br /><br />غصه<br /><br />سردرد<br /><br />خواب<br /><br />سردرگمي<br /><br />اندوه<br /><br />تهوع<br /><br />عصبانيت<br /><br />پوچي<br /><br />سردرد<br /><br />خواب<br /><br />و ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-4494129265439441264?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-59309844454888096312009-08-29T23:11:00.002+04:302009-08-29T23:14:43.882+04:30<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-5930984445488809631?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-25699741785427870602009-08-29T20:04:00.002+04:302009-08-29T23:04:41.039+04:30خيلي سخته با پاي شكسته راه بري چه اينكه بدوي<br /><br />خيلي سخته با دست بسته شنا كني<br /><br />وووو<br /><br />اما از همه سخت‌تر زندگي كردن با يه دل شكسته‌ست<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-2569974178542787060?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-55690919734792103002009-08-29T19:56:00.003+04:302009-08-29T20:08:37.273+04:30"همه در حال تغييريم."<br />چه بهونه‌ي خوبيه براي دور انداختن چيزايي كه دربارش شك داريم!<br /><br />من بهونه نميخوام چون شك هم ندارم.<br />من هموني‌ام كه بودم ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-5569091973479210300?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-43664674098980498512009-08-27T19:39:00.000+04:302009-08-27T19:40:17.005+04:30نمي‌دانم بر پوچي زندگي بخندم يا بگريم؟!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-4366467409898049851?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-43889817123878010562009-08-27T19:37:00.001+04:302009-08-27T19:39:15.324+04:30از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم!<br />از دروغ متنفرم ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-4388981712387801056?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-86692242951227873902009-07-18T21:55:00.001+04:302009-07-18T21:55:42.476+04:30<p align="justify">دلم مي خواد براي مدتي ناپديد بشم. دلم مي‌خواد ناگهان محو بشم. دلم مي‌خواد وسط يه جنگل انبوه و بكر كه پاي هيچ انساني به آنجا نرسه باشم. دلم مي‌خواد وسط يه كوير بسيار داغ و برهوت باشم. دلم مي‌خواد روي يه تخته چوب وسط يه اقيانوس باشم. دلم مي‌خواد وسط آسمان يا بهتر بگم فضا معلق باشم. دلم مي‌خواد …</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-8669224295122787390?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-35338346086991392602009-07-14T22:20:00.001+04:302009-07-14T22:20:56.216+04:30<p>در تو چه مي‌گذرد كه اين‌گونه منقبض مي‌شوي؟!</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-3533834608699139260?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-89763110007537062602009-07-10T14:37:00.001+04:302009-07-10T14:37:31.772+04:30<p>خواب</p> <p>خوردن</p> <p>خواب</p> <p>موسيقي</p> <p>خواب</p> <p>اينترنت</p> <p>خواب</p> <p>كار</p> <p>خواب</p> <p>تلويزيون</p> <p>خواب</p> <p>خواب</p> <p>خواب</p> <p>…</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-8976311000753706260?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-17440276471331750472009-07-09T22:30:00.001+04:302009-07-09T22:34:13.391+04:30<p align="justify"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; display: inline; margin: 0px 15px 5px 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/fa/thumb/0/02/TheSecretLogo.jpg/150px-TheSecretLogo.jpg" align="left" border="0">چند وقتيه مطالبي راجع به قانون جذب و فيلم راز مي‌شنوم.خيلي كنجكاوم نكرده ولي ترجيح ميدم اطلاعاتي راجع به‌ش داشته باشم تا وقتي دربارش صحبت ميشه بي‌اطلاع نباشم. در كل نسبت به اين موضوع احساس خوبي ندارم و به نظرم بيشتر يه روش تبليغاتيه (البته خيلي‌ها رو هم پول‌دار كرده!). استفاده از يه سري مسائل روانشناسي واسه تحت تاثير قرار دادن كساني كه در زندگي دچار مشكلاتي هستند واسه كم‌رنگ كردن صورت مساله (و نه حل اون) و فراموش كردن جنبه‌هاي منفي و مشكلاتي كه حقيقت‌شون رو نفي نميشه كرد. البته شايد خيلي‌ها از اين موضوع سود برده باشند و كمك‌كننده بوده باشه. </p> <p align="justify">به هر حال اين‌ها پيش‌زمينه هاي فكري من در مورد اين قانون و اين جور مسائله. سعي مي‌كنم بدون پيش‌داوري در موردش مطالعه كنم. شايد نظرم عوض بشه و يا محكم‌تر بشه.</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1744027647133175047?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-83050672014611599582009-07-03T12:07:00.002+04:302009-07-03T12:14:48.951+04:30<div style="text-align: right;">اندوه‌اش<br /> غروبي دل‌گير است<br /> در غربت و تنهايي.<br />هم‌چنان كه شادي‌اش<br />طلوع همه آفتاب‌هاست<br />و صبحانه<br />و نان گرم،<br />و پنجره‌ئي<br /> كه صبح‌گاهان<br />به هواي پاك<br />گشوده مي‌شود،<br />و طراوت شمع‌داني‌ها<br /> در پاشويه‌ي حوض.<br /><br />ا. بامداد<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-8305067201461159958?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-14742548637791574302009-07-03T00:25:00.000+04:302009-07-03T00:26:47.525+04:30...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1474254863779157430?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-14424243870182808582009-03-21T11:16:00.001+03:302009-04-01T11:22:02.331+04:30<img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; width: 305px; height: 368px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4qmhKDkP5Tc/SdMO-ncTNUI/AAAAAAAAAEI/fnVbxZSPxvI/s400/sale-no.jpg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319612053757048130" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1442424387018280858?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-53294351597755328912008-02-23T00:48:00.000+03:302008-02-23T00:53:05.358+03:30وقتي يك مدت كاري را انجام نمي‌دهي، به مرور سررشته امور از دستت خارج مي‌شود. وقتي دوباره مي‌خواهي به آن باز گردي حتي اگر قبلا برايت عادت بوده است، انجامش بسيار سخت مي‌نمايد. بيشتر اين سختي مربوط به احساس دروني‌ات از انجام دوباره آن مي‌شود. شايد نوعي تنبلي روحي انسان را در بر مي‌گيرد و در مقابل شروع دوباره‌اش، ترمزي مي‌شود.<br />ماجراي وبلاگ‌نويسي من هم چيزي شبيه به اين است. درست است كه ابتدا مشغوليات مختلف مرا از نوشتن باز داشت، اما ادامه آن را مي‌توان مربوط به تنبلي روحي و شايد دوره‌اي افسردگي خفيف دانست (اگر بشود آن حالت را به اين نام خواند). گرچه اين حالت سردرگمي و بي‌حوصله‌گي هم‌چنان در من وجود دارد، نمي‌دانم چيست كه باعث شده است دوباره اين صفحه را سياه كنم. دوري از دنياي وب باعث شده كه از بسياري مسائل بي‌خبر باشم. فكر مي‌كنم بازگشتن و جا افتادن من در اين دنيا دوره‌اي را نياز داشته باشد كه اميدوارم كوتاه باشد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-5329435159775532891?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-87132307307645123502007-06-21T11:21:00.000+03:302007-06-21T12:02:38.137+03:30<div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i15.tinypic.com/4y5o8x1.jpg" border="0" /><br />بيماري كه پس از ترخيص از بيمارستان ارتوپدي چند روزي را در كنار خيابان گذرانيد. به هيچ سوالي به درستي پاسخ نمي داد و به زمين و زمان بد و بيراه مي گفت. البته در اين مدت، كم پول در نياورد! جالب اينجاست كه هيچ ارگاني (شهرداري، بهزيستي، صدا و سيما و ...) به اين مساله رسيدگي ننمود و آخر نفهميديم چه بر سرش آمد. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-8713230730764512350?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-21907497475297347762007-06-05T20:34:00.000+03:302007-06-07T21:56:54.995+03:30<div align="justify">14 خرداد را به علت بسته بودن یک سری از پاتوق‌ها و البته به علت مناسبتش، به نیت رفتن به جماران (!) به پارک جمشیدیه رفتیم. قدم زدن در این پارک زیبا همیشه لذت بخش است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-2190749747529734776?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-4683422432097980082007-06-01T17:13:00.000+03:302007-06-01T17:28:15.590+03:30<div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i15.tinypic.com/4vsufsi.jpg" border="0" /><br /><p></p>دیروز باز هم در عرض کمتر از نیم ساعت تبریز تبدیل به ونیز شد؛ البته با تفاوت‌های فراوان! و تنها دو ساعت بعد بود که خورشید به مردم لبخند می‌زد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-468342243209798008?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-18253888379097341492007-05-26T11:44:00.000+03:302007-05-26T11:53:22.751+03:30<div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i8.tinypic.com/5yjem1x.jpg" border="0" /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1825388837909734149?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-6980720063782073802007-05-15T23:15:00.000+03:302007-05-15T23:29:43.567+03:30<div align="justify">"... ما از سفر ایرانی‌ها به همه جای دنیا حمایت می‌کنیم اما برخی‌ها با تعبیر غلط از فرار مغزها استفاده می‌کنند؛ این در حالی است که ما فرار مغز نداریم زیرا می‌بینیم بسیاری از ارزش‌های فرهنگی ملت‌های مختلف حاصل سفر ایرانی‌ها است ...." این سخنان محمود احمدی‌نژاد در باشگاه ایرانیان دبی بود.<br />نتیجه‌گیری:<br />- نخبگان و اندیشمندان ما حمایت می‌شوند البته در جهت سفر.<br />- ملت‌های مختلف، بدون سفر ایرانیان دچار فقر ارزش‌های فرهنگی می‌باشند.<br />- در اصل، ایرانیانی که سفر می‌کنند مغز نیستند.<br />- کشور ما مسافران زیادی دارد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-698072006378207380?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-43411141702484982792007-05-09T00:17:00.001+03:302007-05-09T00:27:00.372+03:30<div align="justify">نیاز روز افزون به ارتباط با دیگران موجب افزایش استفاده ما از وسایل ارتباطی شده است. در این میان روز به روز بدون آن‌ که متوجه بشویم بیشتر به این ابزارها وابسته می‌شویم. حال اگر مانند من موبایل خود را گم کرده باشید، به عمق موضوع پی خواهید برد. نوعی خلاء در زندگی خود حس می‌کنید. هر کاری که می‌خواهید انجام دهید به نوعی به آن مربوط می‌شود و از نبودنش کلافه می‌شوید. در حال حاضر که یک خروار کار بر سرم ریخته است، بی موبایلی بد دردی‌ست؛ به خصوص که تمام شماره تلفن‌هایت هم در آن باشد!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-4341114170248498279?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-21107947994053609022007-04-22T17:07:00.000+03:302007-04-22T17:09:57.097+03:30<div align="justify">قار قار کلاغ را زیاد شنیده‌ام ولی نه ساعت سه نیمه شب در حیاط بیمارستان!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-2110794799405360902?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-72835620921679362602007-04-15T00:25:00.000+03:302007-04-15T00:31:07.381+03:30<div align="center">بیست و ششمین روز فروردین هشتاد و شش<br />آغاز بیست و ششمین سال زندگی من</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-7283562092167936260?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-57140497893895618502007-04-13T15:04:00.000+03:302007-04-13T15:09:56.643+03:30<div align="justify">گویا اینجانب این اواخر به نمایندگی جناب عزرائیل منسوب گردیده‌ام! تمامی آمار مرگ و میر بخش عفونی در سال هشتاد و شش تاکنون مربوط به کشیک‌های من است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-5714049789389561850?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-18101562321721824382007-04-12T11:11:00.000+03:302007-04-13T00:20:11.662+03:30<div align="justify">این هم اولین پست سال جدید با یک تاخیر بیست و سه روزه! باورم نمی‌شود این همه از سال جدید گذشته باشد. به قدری مشغول هستم که ورق خوردن صفحه‌های تقویم را نمی‌فهمم. در مقابل انبوه کارهایی که انتظارم را می‌کشند، کمی هراس دارم. می‌دانم از پس‌شان بر می‌آیم اما...! احساسم قابل نوشتن نیست.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1810156232172182438?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-16259317968352939872007-02-27T21:54:00.000+03:302007-02-27T22:13:43.026+03:30<div style="text-align: justify;">الآن احساس فردی را دارم که بعد از یک مدت عدم توانایی در راه رفتن (حالا به هر دلیل)، می‌خواهد راه برود؛ با پاهای متزلزل و قدم‌های لرزان و نا‌مطمئن، که نمی‌دانند باید به کدام طرف بروند. نوشتن من هم به این راه رفتن می‌ماند. خیلی چیزها را می‌خواهم بنویسم ولی موقع نوشتن در گوشه و کنار ذهنم می‌خزند و خودشان را از من پنهان می‌کنند. شاید جریمه می‌کنندم که چرا این همه زمان زندانی ذهنم کردم‌شان و می‌گویند باید بار ما را چندی دیگر به دوش بکشی. به هر حال مشغول کلنجار رفتن با ذهنیاتم هستم. اول نوبت کدام‌شان است که گوشش را بگیرم و بیاورم اینجا، خدا می‌داند!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-1625931796835293987?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-24848260713623225192007-01-10T09:16:00.000+03:302007-01-10T09:26:06.710+03:30<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://content.answers.com/main/content/wp/en/8/84/AmirKabir.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-2484826071362322519?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-30096614838002764652006-12-14T14:34:00.000+03:302006-12-14T16:17:55.782+03:30<div style="text-align: justify;"><img style="margin: 0pt 10px 0px 0pt; float: left; width: 160px; height: 195px;" src="http://i13.tinypic.com/335dvyd.jpg" alt="" border="0" />بالاخره تبلیغات انتخابات شوراها تمام شد. کاندیداهایی که شاید خودشان هم نمی‌دانند چرا در این انتخابات شرکت کرده‌اند، در این مدت، به جان در و دیوار و درخت و تابلو و روگذر و زیرگذر افتادند و انبوه پوسترهای تبلیغاتی را با ژست‌های مضحک و شعارهای احمقانه، غیر واقعی و کلیشه‌ای در سطح شهر پخش کردند. این روزها تمامی درختان شهر میوه داده‌اند آن هم میوه‌های کاغذی! هر کس که چهار نفر دوست و رفیق ازش تعریف کرده‌اند جوگیر شده و خود را منجی شهر می‌داند. نمی دانم کسی که در یک پروژه عمرانی ساده شرکت داشته و یا کسی که تیم والیبال‌ش در کشور سوم شده است چطور به خود اجازه کاندیدا شدن داده است! بسیاری از این کاندیداها در معرفی خود ناتوان<img style="margin: 0pt 10px 0px 0pt; float: left; width: 160px;" src="http://i13.tinypic.com/2nh25n9.jpg" alt="" border="0" /> مانده و دست به دامن شعارهای آرمانی و گه‌گاه احمقانه شده‌اند. آن‌ها پوسترهای تبلیغاتی رنگارنگ با ژست‌های مضحک تهیه کرده‌اند و به جان شهر افتاده‌اند. البته بگذریم که تبلیغات خود را از چند ماه قبل شروع کرده بودند! این افراد در همین مدت چند روزه میلیون‌ها تومان هزینه جلب توجه ملت و ساختن رای برای خویش نموده‌اند. خدا می‌داند با این هزینه‌های هنگفتی که خرج این قضیه می‌شود (یا به عبارت بهتر هدر می‌رود) چه مشکلاتی را که نمی‌توان حل کرد!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-3009661483800276465?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-77144877540295388482006-12-11T18:57:00.000+03:302006-12-11T19:10:10.108+03:30<div style="text-align: justify;"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; width: 92px; height: 130px;" src="http://www.phosted.com/x12/cartoons.jpg" alt="" border="0" />به محض این‌که در <a href="http://sharto.doxdo.com/?p=164" target="blank">وبلاگ شرتو</a> درباره ویژه نامه‌ی همشهری جوان و پرونده‌ی کارتونی‌ش خواندم به یکی از مطبوعاتی‌ها زنگ زدم که همشهری جوان را برایم نگه دارد. به قدری با ویژه‌نامه‌ش حال کردم که نگو. تمام خاطرات دوران کودکی واسم زنده شد. حس می‌کردم جلوی همین کارتون‌ها دارم هله هوله می‌خورم و ذوق می‌کنم. از کار زیبای همشهری جوان ممنونم و البته از شرتوی عزیز.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-7714487754029538848?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1165562778134246412006-12-08T10:54:00.000+03:302006-12-08T10:56:18.146+03:30<div style="text-align: justify;">خیلی وقت بود صبح جمعه رادیو گوش نکرده بودم. امروز صبح که از کشیک بر می‌گشتم رادیوی تاکسی روشن بود و برنامه زیبای "صبح جمعه" را می‌داد. در عوض شاد شدن از این برنامه طنز و زیبا، هر لحظه بیشتر دلم برای "آقای مُلوّن" تنگ می‌شد. این روزها، سالگرد از دست دادن منوچهر نوذری عزیز است. یادش گرامی.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-116556277813424641?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1165001228691814202006-12-01T22:47:00.000+03:302006-12-01T22:58:20.186+03:30<div style="text-align: justify;">امروز یک مورد بیمار تصادفی داشتیم که صورت و زبانش نیاز به یک عالمه بخیه داشت و کار انترن‌های گوش و حلق و بینی حسابی در آمده بود. یاد ماه پیش افتادم که بخش گوش و حلق و بینی بودم و چپ و راست مشغول بخیه زدن سر و صورت ملت. راستش انترن‌های گوش و حلق و بینی به قدری کار دوخت و دوز دارند که به "کاچیران" (چرخ خیاطی!) معروفند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-116500122869181420?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1163952170983238642006-11-19T19:29:00.000+03:302006-11-19T19:32:51.013+03:30<div style="text-align: justify;">یک – آهای اسفند دود کنید! گاو و گوسفند سر ببرید! من بالاخره چار خط تو این وبلاگ نوشتم! گر چه اوایل این ماه را به خاطر تنبلی نمی‌اومدم این‌جا، ولی از وسطای ماه پشت سر هم کشیکم. دو روز هم که کشیک نبودم تهران رفتم.<br /><br />دو – هفته پیش چار تا دونه برف از آسمون اومد گفتم زمستون شده. امروز که یه بند داره حسابی برف میاد و استخونام دچار انجماد شدن تازه فهمیدم حالا زمستون شده. امیدوارم چند روز دیگه مجبور نشم یه بار دیگه اینو بگم!<br /><br />سه – امان از سهل‌انگاری راننده‌ها تو برف. از همین امروز صبح که تو اورژانس بودم شروع شد. یه اتوبوس که از تهران به ارومیه می‌رفت اطراف تبریز چپ کرد. اوضاع و احوالی در اورژانس بیمارستان خمینی داشتیم و دو ساعت طول کشید تا اوضاع آروم شه.<br /><br />چهار – توی اون ایام آروم اول این ماه یه هفت هشت تایی فیلم دیدم که همگی به درد پر کردن وقت می‌خوردند. جالب اینه که، من که از فیلمای هندی فراریم دو تا فیلم هندی دیدم!<br /><br />پنج – یه عالمه چیز می‌خوام بنویسم ولی الان نمی‌دونم چرا یادم نمیاد! چون باید برم کشیک به همین پنج شماره اکتفا می کنم.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-116395217098323864?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1160427191909127302006-10-10T00:19:00.000+03:302006-10-10T00:23:11.936+03:30<a target="blank" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i12.tinypic.com/2d7y4id.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://i12.tinypic.com/2wqhpjn.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-116042719190912730?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1159742897563058792006-10-02T02:16:00.000+03:302006-10-03T01:49:14.286+03:30<div style="text-align: justify;">چند روز پیش مجبور شدم در یک مجلس ترحیم که در یکی از مساجد تبریز برگزار می‌شد شرکت کنم. از آنجا که صدای نوحه‌خوان کریه‌الصوت مجلس بر روی مغز من در حال پیاده روی بود، شروع به خواندن قرآن نمودم و چند حزبی را خواندم. وقتی آخوند مجلس به بالای منبر رفت تمام سواد ترکی‌ام را جمع کردم تا به کمک پسر عمه‌ام بفهمم چه می‌گوید. از احمقانه بودن صحبت‌های این آخوند خنده‌ام گرفته بود. بدون هیچ ذکری از مرحومه به سراغ ماه رمضان رفت و از احکام آشپزی و دوا و درمان در این ماه مبارک گفت. نکته قابل توجه این بود که در طی روزه ‌داری نمی‌شود قرص و کپسول مصرف کرد! پس چکار کنیم؟ خب آمپول تزریق می‌کنیم. اگر شرایط فرد اجازه تزریق نمی‌داد چکار کنیم؟ ای بابا این که کاری ندارد از آمپول خوراکی استفاده می‌کنیم!<br />در تمام طول سخنرانی می‌شد پرش افکار را در سخنان این آخوند دید. وسط صحبت از ماه رمضان با اشاره‌ای به پیامبر به سراغ امام علی رفت و بدون هیچ ارتباطی از امام سجاد گفت و از یزید به عنوان "بوش آن زمان" نام برد! در طول این مدت به بدبختی و جهل مردمی که به این مزخرفات گوش می‌کردند فکر می‌کردم.<br />نتیجه گیری‌: با توجه به این که در طول این هفت سال تحصیل پزشکی به ما در مورد "آمپول خوراکی" آموزشی نداده‌اند و اهمیت بسیار زیادی که این آمپول در ماه مبارک رمضان دارد، پیشنهاد می‌گردد دو واحد درسی "شرکت در مجالس ترحیم" به سیستم آموزش پزشکی افزوده شود!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-115974289756305879?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1158695847060570732006-09-17T23:12:00.000+03:302006-09-19T23:36:57.016+03:30<div style="text-align: justify;">همراه صدای تلق تولوق قطار، رقص نور ساختمان‌ها هنگام حرکت قطار خیلی بهم آرامش می‌داد. دیشب زمان زیادی رامشغول تماشای این منظره بودم. صبح که به تبریز رسیدم وقت پیاده شدن از قطار یخ زدم. امروز کلی باران بارید و هوا به قدری مطبوع بود که تا توانستم نفس عمیق کشیم. ولی فکر کنم که تقویم شمال غرب کشور یک کم قاطی کرده و دو سه ماه پیش رفته، چون این‌جا بدجوری سرد شده و با چند روز قبل غیر قابل مقایسه است. با این همه کار که دارم امیدوارم در این هوا سرما نخورم که قوز بالا قوزه!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-115869584706057073?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1156360428357459442006-08-23T19:41:00.000+03:302006-08-23T22:51:29.066+03:30<div style="text-align: justify;">امروز را به مناسبت میلاد بوعلی سینا روز پزشک نامیده‌اند. بایستی زودتر این روز را تبریک می‌گفتم اما کشیک دیشب بخش اعصاب مجال نداد. برای تمام پزشکان آرزوی موفقیت می‌نمایم و این روز را تبریک می‌گویم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-115636042835745944?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1156189041427827302006-08-22T22:06:00.000+03:302006-08-21T23:30:49.213+03:30<div style="text-align: justify;">دیگر وقت خانه تکانی شده بود. کم کم رنگ سبز تکراری اینجا داشت حالم را به هم می‌زد. نه تنها قالب اینجا را عوض کردم، بلکه یک عنوان جدید هم برای وبلاگ گذاشتم. فکر نکنید مطالب اینجا هم مثل قیافه‌اش قرار است زیاد متحول بشود ولی خب تلاشم را می کنم. خوشحال می‌شوم نظرتان را راجع به رنگ و لعاب جدید اینجا بدانم. در ضمن از افرادی که لطف کرده بودند و به من لینک داده بودند خواهش می‌کنم نام لینک را به "لحظه گمشده" تغییر بدهند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-115618904142782730?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1152564417114561702006-07-09T15:14:00.000+03:302006-07-11T00:16:57.126+03:30<div style="text-align: justify;">آخه این هم شد برنامه کشیک!؟ نمی‌شود به کسی هم اعتراض کرد چون خودم در تنظیم برنامه دخالت داشتم. نه به آن روزهایی که از کشیک هیچ خبری نبود نه به این روزها که چپ و راست کشیک دارم. خودم کردم که لعنت بر خودم باد! چند روزی را هم که کشیک نداشتم به تهران رفتم و یا میهمان داشتم. از همه این ها بگذریم، من هنوز با کمال پررویی در این وبلاگ می‌نویسم!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-115256441711456170?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1149234565971511292006-06-02T11:16:00.000+03:302006-06-02T11:37:20.520+03:30<div align="justify">ده روز گذشته را به قدری سرگرم بودم که گذشتش را احساس نکردم. شاید فقط موقع خواب می‌فهمیدم که روز تمام شده است. در این مدت فیلم "یک تکه نان" را دیدم که تا حدودی آن را پسندیدم. منظره‌های بسیار زیبا و رویایی فیلم به خاطر ماندنی بود. فیلم داستان زیبایی داشت و تا حدودی معانی مورد هدف را در ذهن بیننده ایجاد می‌نمود اما به نظر من هر فرد از هر فیلم به اندازه پیمانه خویش معانی دریافت می‌کند.<br />روز جمعه پنجم خرداد را با دو دوست در طبیعت گذراندم. دامنه "کوه میشو" در نزدیکی پیست اسکی یام در اطراف مرند بسیار زیبا و خاطره‌انگیز بود به خصوص پیاده روی‌هایی را که به خاطر گم کردن راه‌مان انجام دادیم.<br />روز شنبه و دوشنبه را در بیمارستان کشیک بودم و از اونجایی که من خوش کشیک تشریف دارم (گوش شیطون کر!) به راحتی سپری شد. نه تنها حسابی خوابیدم سر چند عمل جراحی حاضر شدم و بعد از مدت‌ها برنامه نود را دیدم.<br />روز یکشنبه با این که تبریز دوباره شلوغ شد اما شلوغی مانند دوشنبه هفته قبل نبود و با توجه به انبوه پلیس ضد شورش در خیابان‌ها محدود به نقاط خاصی شد. در نتیجه من توانستم در همایش کارکردهای موسیقی در سلامت جسم و روان که یکی از دوستانم سخنران و نوازنده‌اش بود شرکت کنم و البته تا پاسی از شب را با او گذراندم.<br />روز سه‌شنبه بالاخره وقت شد این لپ‌تاپ داغون را جهت تعمیر لولایش به دست تعمیر کار بسپارم. امیدوارم درست شود چون دیگر دارد حوصله‌ام را سر می‌برد.<br />چهارشنبه بعد از ظهر هم سوار بر قطار به سوی خانه آمدم. این تعطیلات ارتحال خمینی حداقل این خوبی را دارد که می‌توانی به خانواده سر بزنی.<br />امروز روز پرستار است. به تمام پرستاران و زحمت‌کشان جامعه درمانی تبریک می‌گویمش.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114923456597151129?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1148332455370821802006-05-22T21:53:00.000+03:302006-05-23T16:36:20.836+03:30<div align="justify">به حتم از ماجراي چاپ مطلب و عكسي در روزنامه ايران جمعه مورخ ۲۲ ارديبهشت كه در آن يك كلمه تركي به زبان طنز بيان شده بود خبر داريد. گر چه عذرخواهي‌هاي بسياري انجام شده است و روزنامه ايران در آذربايجان پخش نمي شود و آذري‌ها آن را تحريم كرده‌اند اما گويا ماجرا همچنان ادامه دارد. راستش الآن كه اين مطلب را مي نويسم بعد از پنج ساعت تلاش توانسته ام به خانه يكي از دوستانم بيايم. شهر تبريز در عرض نيم ساعت چنان در هم ريخت كه مي‌بايست مي‌ديديد. امروز ظهر در ميان مغازه داران و كسبه بازار صحبت‌هايي از شورش و شلوغي و اين حرف‌ها به گوشم خورد اما جدي نگرفتم. گويا برنامه‌ريزي از قبل صورت گرفته و همه براي برنامه امروز عصر آماده بودند.از ساعت چهار بعد از ظهر كمي كه گذشت مغازه‌ها به تدريج بسته شدند و ازدحام مردم و اتومبيل‌ها در خيابان بيشتر شد. تا اينكه برنامه شروع شد. جمعيت در اعتراض به مطلب روزنامه ايران (گر چه خيلي‌ها از آن بي‌خبر بودند!) در خيابان اجتماع كرده بودند. اما چه تجمع آرامي! فقط چندين اتومبيل شخصي و الگانس پليس آتش زدند و شيشه‌هاي مغازه‌ها و بانك‌ها را شكستند. زد و خوردهاي بسياري نيز در گرفت كه حاصل آن چندين مجروح تير خورده و افراد بسياري با انواع صدمات وارده بودند.من از كشته شدن كسي خبر ندارم. تازه اين‌ها اخباري بود كه من خودم ديدم و يا به من تلفني اطلاع دادند. جالب‌ترين چيزي كه امروز ديدم مردم بيكار از هر طيف سني بودند كه در اطراف خيابان‌ها ايستاده بودند و اغتشاش را به تماشا نشسته بودند. در حال حاضر گاهي صداي اتومبيل‌هاي پليس را مي‌توان شنيد. شانس آوردم امروز را كشيك اورژانس نبودم! اما مجبور شدم تا ساكت شدن اوضاع (در حدود ساعت 10) در بيمارستان بمانم. اميدوارم اين گزارش به طور خلاصه اوضاع را توضيح داده باشد. متاسفانه دوربين خود را همراه نداشتم اما با موبايل يكي از دوستان عكسي از بانك تجارت شعبه چهارراه حافظ تبريز با شيشه‌هاي شكسته گرفتم كه ملاحظه مي‌فرماييد. </div><br /><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/907/185/320/0007.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114833245537082180?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1147789386419622062006-05-15T17:52:00.000+03:302006-05-16T17:55:41.470+03:30<div style="text-align: justify;">آخر هفته گذشته و اوایل این هفته را در تهران گذراندم. از معدود دفعه‌هایی بود که به طور کامل از زمان استفاده کردم و حسابی از سفرم راضی بودم. دیدار با خانواده، ملاقات با یک دوست، دیدن هر دو پسر دایی (که پس از یازده سال به ایران آمده بودند)، و بالاخره رفتن به نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در آخرین روز مهمترین کارهایی بود که انجام دادم. امسال از نمایشگاه بد خرید نکردم اما آن طور که می‌خواستم هم نبود. با وجود نامنظمی ترتیب بسیاری از انتشارات و به هم‌ریختگی خیلی‌هاشان توانستم کتاب‌های درسی مورد نیازم و چند کتاب دیگر را که دوست داشتم بخرم. کتاب‌هایی که از آن متنفرم مانند "قورباغه‌ات را قورت بده" را بیش از همیشه می‌دیدم. آیا این قدر تقاضا برای این کتاب‌ها وجود دارد؟! جای تاسف است! امسال محل انتشارات طرح نو جای خوبی نبود و در عوض ققنوس مکان مناسبی داشت. انتشارات امیرکبیر هم به قدری کتاب ها را نامنظم چیده بود که دورش را خط کشیدم. اما من هر چه گشتم نشانی از انتشارات خوارزمی ندیدم. به هر حال تا پول داشتم خریدم (طبق معمول!).<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">راستی فکرشو بکنید در این نمایشگاه به این بزرگی یه زباله با محتویات سس گوجه‌فرنگی به چمن پرت می‌شه و سس اون به همه جا می‌پاشه و لباس یه نفر قراره این وسط سرتاسر سسی بشه. حالا اون یه نفر کیه؟! اگه فکر می‌کنید اون یه نفر من نبودم سخت در اشتباهید!<br /></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/907/185/1600/1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/907/185/320/1.jpg" alt="" border="0" /></a>اینم عکس لباسم (البته وقتی شسته شد پاک شد)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114778938641962206?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1147013785079782632006-05-06T21:18:00.000+03:302006-05-07T18:32:50.970+03:30<div style="text-align: justify;">دیروز (جمعه) راهمراه با دو دوست در طبیعت گذراندم. من دیوانه طبیعت هستم و سعی می‌کنم از تمام لحظه‌های در طبیعت بودن لذت ببرم. همه چیز عالی بود و خوش گذشت و البته بسیار بیشتر خوش می‌گذشت اگر باران به ما امان می‌داد! با این که باران از صبح تا عصر بارید اما ما از رو نرفته و در زیر باران تا جایی که می‌شد گشتیم. زیر باران در طبیعت قدم زدن هم برای خود عالمی دارد. قوریگول نام دریاچه کوچکی در چهل و چند کیلومتری تبریز است. با این که هیچ دوربینی نمی‌تواند زیبایی این محل را آن طور که هست به تصویر بکشد، یکی از عکس‌هایی را که گرفته‌ام این جا می‌گذارم تا گوشه‌ای از زیبایی‌های این دریاچه را ببینید. برای بزرگنمایی عکس روی آن کلیک کنید.<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/907/185/1600/DSC01094.jpg" target="blank"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/907/185/320/DSC01094.jpg" alt="دریاچه قوریگول" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114701378507978263?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1145741251709659462006-04-22T21:56:00.000+03:302006-04-23T01:13:41.710+03:30<div style="text-align: justify;">این‌جا بیمارستان رازی شهر تبریز بزرگ‌ترین مرکز روان‌پزشکی شمال غرب کشور است. دیروز اولین کشیک بخش روان‌پزشکی را گذراندم و از آن‌جایی که من خوش‌کشیک تشریف دارم، این کشیک به خوبی و خوشی گذشت و توانستم فوتبال‌ها و قیلم‌های سینمایی پخش شده از صدا و سیما را به راحتی ببینم. از روان‌پزشکی خوشم می‌آید. در کل از این که فردی را روان‌کاوی کنم خوشم می‌آید. دوست دارم با بیماران روانی (عده‌ای آنها را دیوانه خطاب می‌کنند) صحبت کنم و از دیدگاه‌های‌شان آگاه شوم. افرادی که شاید به علت تفاوت در طرز فکر یا اعمال‌شان در این مکان نگهداری می‌شوند تا بتوانند چون دیگران (اکثریتی که خود را سالم می‌دانند) بیاندیشند و عمل کنند. این اقلیت از جامعه شاید تنها گناه‌شان این است که با دیگران متفاوتند. راستی آیا همیشه حق با اکثریت است؟</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114574125170965946?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1145140836344293032006-04-16T02:06:00.000+03:302006-04-16T02:14:43.446+03:30<div style="text-align: justify;">یادم باشد دفعه بعد که ازم پرسیدند چند ساله هستی, بگویم 24</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114514083634429303?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1144861428701065962006-04-12T20:29:00.000+03:302006-04-12T20:33:48.710+03:30<div style="text-align: justify;">بالاخره آشتی کرد. وای! چقدر خواهش و التماسش را کردم. اگر از اول می‌دانستم این قدر دردسر دارد نمی‌گذاشتم به این جا برسد. چند وقتی بود که بهم کم‌محلی می‌کرد و تحویل که نمی‌گرفت هیچ، تا مرا می‌دید سرش را بر‌میگرداند. اگر علتی هم می‌پرسیدم با جواب سر بالا روبرو می‌شدم. خوب که کند و کاو کردم فهمیدم اصلا همه‌اش تقصیر این امتحان پراینترنی بود (راستش همه‌اش تقصیر خودمه، فقط دیواری کوتاه‌تر از این امتحان پیدا نکردم!). در این مدت آن‌قدر بهش سر نزدم که باورش شد فراموشش کرده‌ام، حالا بیا و توضیح بده که این طور نیست. از جزئیات قهر و مراسم آشتی‌کنان بگذریم. در حال حاضر تنها چیزی که اهمیت دارد این است که قلمم با من آشتی کرده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114486142870106596?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1141329098177174692006-03-02T23:19:00.000+03:302006-03-03T10:08:29.996+03:30<div align="justify">انجام دادن یک کار لزوم تمایل به انجام آن را مطرح نمی‌کند. گاهی اوقات کاری را با خواست و رغبت خود انجام می دهی و گاهی به انجام کاری مجبوری. کاری را که با رغبت انجام می‌دهی برایت لذت بخش است و کاری که به انجامش مجبوری آزار دهنده.حکایت اوضاع فعلی من هم همین شده‌ است. از سر صبح تا آخر شب در کتابخانه بیمارستان خیمه زده‌ام و بساط خود را پهن نموده‌ام و مشغول خواندن مطالبی هستم که به نظر خیلی آشنا می آیند (قبلا خواندم‌شان اما فراموش کرده‌ام! ). البته نه این که درس خواندن آزار دهنده باشد! ولی این چنین درس خواندنی برایم مشکل است. یک چیزی را می‌دانید صرف وجود یک امتحان اگر استرس‌آفرین نباشد خود یک مشغله ذهنی به شمار می‌رود که نه تنها لذت انجام امور دیگر را از آدمی صلب می‌کند گاهی اوقات ( مانند اکنون ) زمانی برای انجام‌شان باقی نمی‌گذارد. باشد که عاقبت این امتحان نیز خیر گردد.<br /><br /></div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/907/185/320/library.0.jpg" border="0" /></div><div align="center">محل مقدس اتراق من در جهت شکستن شاخ امتحان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-114132909817717469?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1138552572727068292006-01-29T20:02:00.000+03:302006-01-29T20:10:41.470+03:30<div style="text-align: justify;">1- غیبتم دیگر خیلی طولانی شده است. روی خودم را خودم کم کردم و بالاخره نوشتم. گذشته از چند روزی که در تهران بودم و چشمم به روی خانواده روشن شد و البته چند روزی که صرف امتحان کردم، باقی را اگر غلو نکرده باشم در افسردگی به سر بردم. امتحان نورولوژی خوب بود با این که تمام مطالب در ذهنم در هم آمیخته شده بود.<br />2- شب امتحان نورولوژی مثل دیگر شب‌های امتحان خود را لعن و نفرین نمودم که چرا خواندن برخی مطالب را انباشته‌ام. فکرش را بکنید تا صبح با زور چای و موسیقی و اینترنت و هزار تا چیز دیگر خود را بیدار نگه داشتم و درس خواندم. راستی برخی آهنگ‌های آلبوم جدید محمد اصفهانی ( برکت ) خیلی حال میدهد ( به خصوص در شب امتحان! ).<br />3- هفته پیش در عرض دو ساعت چنان برفی بارید که به جرات می‌گویم شهر تبریز فلج شد. همه ماشین‌ها در حال لیز خوردن بودند ( البته اگر روشن می‌شدند و از زیر برف‌ها بیرون می‌آمدند و اگر در جوی‌های آب نمی‌افتادند! ). مسیر 20 دقیقه‌ای از دانشگاه تا خوابگاه را در عرض 150 دقیقه با هزار مصیبت طی کردیم و چه بلاهایی سر این پراید بی‌نوا نیاوردیم! تازه ما سواره بودیم و هم‌چون پیاده‌ها برف به صورت‌مان نمی‌خورد.<br />4- گر چه این برف هزاران منفعت و این حرف‌ها دارد، نمی‌شود بیاید ولی یخ نزند!؟ از آن‌جایی که کف کفش های من مثل آینه صاف نیست (!) من هفته پیش دو بار به شدت زمین خوردم که یک دفعه آن به قدری زیبا و جالب بود که به درد پخش در تلویزیون می خورد. خودم هم خنده‌ام گرفته بود ولی از درد نمی توانستم بخندم.<br />5- از آنجایی که با توجه به مشکلاتی که ذکر شد اصلا تار تمرین نکردم و کلاس‌هایم را به هم زدم، این دو روز را تمرین کردم تا کلاس فردا دیگر سر جایش باقی بماند. آخ که دستگاه اصفهان چه حال و هوایی دارد!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113855257272706829?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1136237426556779692006-01-03T00:55:00.000+03:302006-01-03T01:12:17.323+03:30<div style="text-align: justify;">چاپ کاریکاتورهای پیامبر اسلام در روزنامه پر تیراژ دانمارک"<a target="blank" href="http://www.jp.dk/login?url=indland/artikel:aid=3293102:fid=11146">یولند پست</a>" مدتی پیش در میان مسلمانان جهان واکنش‌هایی را ایجاد نمود که هنوز نیز ادامه دارد. آزادی در انتقاد، تحلیل و بیان عقیده بسیار خوب و سازنده است ولی زمانی که به تمسخر و توهین به عقاید عده‌ای کشیده شود و وسیله‌ای از برای غرض‌ورزی گردد، جای تقبیح دارد. به هر حال خوشحالم که این جریان، مسائلی هم‌چون مسائل سلمان رشدی پیش نیاورده است.<br /><br />- در اتاقی گرم در حال گوش کردن یک موسیقی آرام، تماشای رقص دانه های برف در هوا چه کیفی دارد!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113623742655677969?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1135543897071586182005-12-26T00:19:00.000+03:302005-12-26T00:21:37.080+03:30<div style="text-align: justify;">سالگردی دیگر فرا رسیده است. آن‌ها رفتند. رفتند و غم رفتن‌شان با ما باقی‌ست. یادشان گرامی.<br />یادم می آید آن روزها همه ناراحت بودند و می‌گریستند. اما من در ظاهر بی‌احساس بودم. غمی را که داشتم در دل می‌انباشتم بی آن که بدانم. یک عکس برای ترکاندن بغض اندوهم کافی بود. عکس مادری که جسم دو فرزندش را در آغوش داشت. یادم نمی‌آید گریه‌ام کی بند آمد.<br />آخ که گوش دادن به آلبوم نی‌نوای حسین علیزاده چه حالی دارد. دوست دارم به هیچ چیز فکر نکنم. کاش این آرامش ادامه می‌داشت.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113554389707158618?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1134940379398000102005-12-19T00:40:00.000+03:302005-12-20T00:09:56.416+03:30<div style="text-align: justify;">از بس که فیلم‌های سینمایی زود در تبریز اکران می‌شود من می‌توانم زودتر از همه این فیلم‌ها را ببینم! امروز فیلم آقای صدر عاملی را دیدم. در کل فیلم خوبی بود. گر چه نکات مثبت زیادی داشت اما فیلم‌نامه می‌توانست بهتر باشد و فیلم‌برداری هم دقیق‌تر. از موسیقی فیلم لذت بردم ( و البته تصنیف بت‌چین از شجریان ). آهنگسازی فریبرز لاچینی را فوق العاده می دانم و ساخته‌های او را دوست می‌دارم. به طور حتم من در مقام نقد کارشناسی فیلم نیستم و نظراتم شخصی و تنها از جانب یک بیننده است.<br />فیلمی که مایلم ببینمش "کافه ترانزیت" است. امیدوارم زودتر در تبریز اکران شود.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113494037939800010?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1134423926353226732005-12-13T01:08:00.001+03:302005-12-13T01:15:26.363+03:30<div style="text-align: justify;">چند روزی به کامپیوتر دست‌رسی نداشتم. دیروز که از تهران برگشتم می‌خواستم مطلبی در مورد سقوط هواپیمای ارتش بنویسم اما دیدم دیگران به خوبی به توضیح و تحلیل این سانحه پرداخته‌اند. همه از شنیدن خبر غمگین شدیم. لحظه‌ای که خبر را شنیدم فکرم به سراغ پدر یکی از دوستانم رفت که فیلم‌بردار ارتش بود. دل‌شوره عجیبی داشتم. دیگران می‌گفتند بد به دلت راه نده. اما دل‌شوره ادامه داشت تا این که نامش را در میان اسامی جان باخته‌گان سانحه یافتم (<a target="blank" href="http://www.entekhab.ir/display/?ID=10298&amp;page=1"> نفر 65 در لیست</a> ) و فیلمش در تلویزیون آن را تایید نمود. حال من در آن لحظه غیر قابل توصیف است. سال‌هاست که با پسرش دوست هستم. در غم‌ها و شادی‌ها با هم بوده‌ایم. تصور رنج کشیدنش آزارم می‌دهد. اما این واقعیت داشت و او در مقابل درب مسجد عزاداری پدرش در آغوش من می گریست و من می‌بایست خود را کنترل می نمودم و دلداریش می‌دادم. هر کاری می‌کنم نمی‌توانم چیز بیشتری در این مورد بنویسم!<br /><br />هر کدام از ما زمانی این دنیا را ترک می‌کنیم. چه موقعش را نمی‌دانیم. تا به حال از خود پرسیده‌اید که تا چه حد برای رفتن آماده‌ید؟<br />آه که چه‌قدر کار نیمه تمام دارم!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113442392635322673?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1133723957227471562005-12-04T22:43:00.000+03:302005-12-04T23:06:45.653+03:30<div style="text-align: justify;">به سلامتی کنسرت استاد شجریان هم به خوبی و خوشی برگزار شد و عده‌ای توانستند از موسیقی اصیل این مملکت فیض ببرند. و البته عده‌ای هم توانستند به برکت کنسرت موسیقی محمدرضا شجریان پول هنگفتی به جیب بزنند. خدا را شکر که خیر و برکت این کنسرت به همه رسید! هم موسیقی دوستان ( گر چه به تعداد اندک ) به مراد خویش رسیدند و هم پول‌دوستان جیب‌های خویش را از پول انباشتند. مردم هنردوست با بلیط‌هایی که در بازار آزاد قیمت پایه آن‌ها 50 هزار تومان تعیین شده بود ( و البته بسیار بالاتر تهیه نموده بودند! ) در این برنامه شرکت نمودند و بر خود می‌بالیدند که توانسته‌اند بلیط گیر بیاورند. عده‌ای هم با به راه انداختن <a target="blank" href="http://www.musicbaz.com/">سایت‌ اینترنتی </a>به بهانه انجام فعالیت فرهنگی (که به خوبی از تبلیغات سایت‌شان مشخص است!) به چاپیدن مردم مشغولند. باید به مسوولین این "مملکت قانون‌مند" تبریک گفت!<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://heritage.chn.ir/manage/photo/forosh-belet-shajaryan.jpg" /><br /></div><br />دیروز صبح زمانی که در درمانگاه اورولوژی بودم کودکی که سنگ در کلیه‌ها داشت آوردند. کودکی که به علت عدم مراجعه به موقع می بایست به طور اورژانس تحت سنگ‌شکنی قرار می‌گرفت تا کلیه هایش را از دست ندهد. اما خانواده این کودک یتیم توانایی پرداخت هزینه‌اش را نداشتند. هزینه‌ای که تنها برابر با یک بلیط کنسرت شجریان در بازار آزاد بود!<br /><br />چگونه بغض گلویم را نفشارد؟ چگونه بر انسانیت نگریم؟ چگونه از هر چه هنر و هنردوست بی‌زار نشوم؟<br />لعنت بر مال‌اندوزان! تف بر چنین لذت! شرم بر آدمیان!<br /><br />پی‌نوشت:<br />عکس از حسن غفاری - خبرگزاری میراث فرهنگی<br /><br />در همین ارتباط:<br /><a target="blank" href="http://www.dreamlandblog.com/2005/11/30/i/01,43,41/">صندلی 150 هزار تومانی!</a><br /><a target="blank" href="http://www.chn.ir/News/?section=2&amp;id=27263">شجريان مي داند اينجا چه خبر است؟</a><br /><a target="blank" href="http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=255829">گزارش تصویری از صف خرید بلیط کنسرت شجریان</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113372395722747156?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1132946119404278022005-11-25T22:41:00.000+03:302005-11-26T19:39:57.190+03:30<div style="text-align: center;"><img style="width: 323px; height: 230px;" src="http://www.sharemation.com/lonelyamir/images/155571.jpg" /><br />منبع: روزنامه شرق<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113294611940427802?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1132089323524604382005-11-16T00:42:00.000+03:302005-11-16T00:45:23.536+03:30<div style="text-align: justify;"> یک - اینجا روستای "بایرام" از توابع شهرستان اسکو در استان آذربایجان شرقی است. من از خانه بهداشت با شما سخن می گویم. دو هفته است که در بخش بهداشت به سر می‌برم و از هفته پیش وارد این روستا شده‌ام تا در این قسمت از شبکه بهداشت و درمان آموزش ببینم و البته آموزش بدم. خوش‌بختانه تنها نیستم ( گر چه تنهایی مزیت‌های خود را دارد! ) همراه با یکی از بهترین دوستانم بهزاد هستم ( ما همواره با هم هستیم گویی دم ما را به هم گره زده‌اند! ). بد نمی‌گذرد یعنی ما بد نمی‌گذرانیم! وقتی می‌آمدیم ماشین را پر از وسایل کردیم ( حالا همچین وسایلی هم در 206 جا نمی شود! ). خب وقتی قرار است 17 روز را در جایی بمانی و ماشین هم هست بهتر است مجهز باشی.<br /><br />دو - روستای "بایرام" چسبیده به روستای "دیزج" قرار دارد به طوری که ما مرز آن‌ها را تشخیص ندادیم. مردم این‌جا بسیار مهربان هستند گر چه از نگاه شان می توان فهمید که ما را غریبه می‌پندارند. به ما بسیار احترام می‌گذارند البته نه به این خاطر که پزشک‌شان هستیم بلکه به عنوان میهمان.<br /><br />سه - زبان ترکی هم طبق معمول مشکل من است. البته صد رحمت به من که تا حدود زیادی متوجه می‌شوم و تنها نمی‌توانم صحبت کنم. اما همین هم به اندازه کافی در ارتباطم با افراد مسن روستا ( که فارسی را متوجه نمی‌شوند ) مشکل می‌آفریند. اما من سعی خود را می کنم ( گاهی با کمک گرفتن از اطرافیان ).<br /><br />چهار - این‌جا 3 بهورز وجود دارند که به ما کمک می‌کنند خانم‌های یزدانی و اقدامی و آقای میلانی. خانم یزدانی دختر نازنینی به نام شیوا دارد که شدیدا از ما خجالت می‌کشد. خانم اقدامی هم یک سه قلو دارد ( دو دختر و یک پسر ). بهورزان ما بسیار مودب و مهربان هستند. خوشحالم که در کنارشان هستم و با طرز فکرشان آشنا می شوم ( کلا از این‌که با طرز فکر و روحیات و نحوه زندگی مردم این روستا آشنا می‌شوم خوشحالم ).<br /><br />پنج - اوضاع شکم هم خوب است. مقداری غذای منجمد با خود آورده‌ام. کمی هم از کنسرو استفاده می‌کنیم. و البته به‌ترین فرصت است که من هنر آشپزی خود را به جهانیان نشان دهم ( متاسفانه این‌جا از جهانیان فقط بهزاد هست ). در 10 قدمی خانه بهداشت ما ( که محل اقامت ما هم می باشد ) یک نانوایی سنگک وجود دارد که نان ما از آن‌جا تامین می‌شود و البته به تپل‌تر شدن من کمک می‌کند!<br /><br />شش - با توجه به این که این‌جا اینترنت ندارد من مجبورم به مقدار کم از اینترنت تبریز استفاده کنم تا پول تلفن خانه بهداشت سر به فلک نکشد! امیدوارم دوستان عزیز مرا ببخشند که مدتی کم به وبلاگ‌شان سر می‌زنم.<br /><br />هفت - از آن‌جایی که این‌جا به دور از هر گونه مزاحمتی هستم فرصت خوبی برای کتاب خواندن یافته‌ام ( اشتباه نکنید کتاب درسی را نمی‌گویم! ). تمام کتاب‌هایی که با خود آورده‌ام تا حدودی جنبه فلسفی دارند و اندیشیدن را می‌طلبند به همین جهت سعی کردم فیلم‌هایی را با خود بیاورم که نیاز به تفکر نداشته باشند و تنها جنبه سر گرمی داشته باشند. تقریبا هر روز یک فیلم می بینم.<br /><br />هشت - آخرین مطلبی که خواندم در مورد منطق و تکامل نظریه‌ی علمی از کارل پوپر می‌باشد:<br />"تازگی رویکرد علمی در این است که ما فعالانه در پی حذف راه حل‌های به کار گرفته شده بر می‌آییم آن‌ها را مورد انتقاد قرار می‌دهیم و این کار را با هر وسیله‌ای که در دسترس داریم یا می توانیم در اختیار بگیریم انجام می‌دهیم ... ما نظریه های خود را به آزمون می‌گذاریم و به طور مسلم سعی می‌کنیم تا این آزمون شدیدترین در نوع خود باشد. ما هر کاری می‌کنیم تا نظریه‌های خود را حذف کنیم چرا که خود می‌خواهیم کشف کنیم که این نظریه‌ها نادرست هستند.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113208932352460438?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1130945177079137442005-11-02T18:54:00.000+03:302005-11-02T18:56:17.093+03:30<div style="text-align: justify;">آیا چیزی جنون آمیزتر از این هست که آدمی مورد پسند شخص خود قرار گیرد و خویشتن را تمجید کند؟ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113094517707913744?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1130249334901087292005-10-25T17:37:00.000+03:302005-10-25T17:38:54.906+03:30<div style="text-align: justify;">یک - دیشب در حالی که همه‌گان در حال عبادت معبود خویش بودند من به مناسبت شب احیا فیلم "مرثیه‌ای برای یک رویا" را دیدم. فیلم از نظر ساخت و محتوا بسیار قوی بود و از تکنیکهای فیلم سازی مناسبی استفاده کرده بود. تنها می‌گویم که فیلم در مورد مواد توهم‌زا‌ست.<br /><br />دو - به بهانه ماه رمضان شروع به خواندن قران نموده‌ام. چندی پیش با خود می‌اندیشیدم من که حداقل در معرفی خود را مسلمان می‌نامم از کتاب آسمانی دین خود چقدر می‌دانم. به همین خاطر شروع به خواندن ترجمه فارسی معجزه دین اسلام کردم و فعلا یک جزء آن را خوانده‌ام. البته ناگفته نماند برای مطالعه چند کتاب دیگر نیاز به دانستن قران دارم.<br /><br />سه – در حال حاضر بخش گوارش هستم و همه چیز خوب پیش می‌رود الا درس خواندن من! دیشب ضعف سواد خویش را به وضوح در خواب دیدم و عرقی سرد بدنم را فرا گرفت. لذا تصمیم گرفتم چند روز آینده را با کتابخانه بیمارستان آشتی کنم بلکه بیماران مردم را از پزشکی بی‌سواد برهانم.<br /><br />چهار – الآن دارم چند ترانه از علی‌رضا عصار گوش می کنم. بدجور دارد می‌چسبد. هم آهنگ‌سازی فؤاد حجازی عالیست و هم خواندن عصار. اما اشعار آن چیز دیگری‌ست.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-113024933490108729?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1128977928831254732005-10-11T00:14:00.000+03:302005-10-11T00:42:09.833+03:30<div style="text-align: justify;"> رمضانی دیگر در رسیده است و آنان‌که خود را مسلمان می‌دانند، از برای عبادت پروردگار به نخوردن و نیاشامیدن و برخی امور دیگر ( که اکثرا رعایت نمی‌کند! ) روی می‌آورند و گویند ماهی بس عزیز است و عبادت پروردگار کنیم. البته شکی نیست که ماهی عزیز است زیرا که مردمان به یاد مسلمانی‌شان می‌افتند و تغییراتی ( که بیشتر ظاهری‌ست! ) در زندگی خویش اعمال می‌کنند. ماهی که برخی با آغوش باز از آن استقبال می‌کنند و بسیاری برای به پایان رسیدن آن روزشماری می‌کنند. نکته جالب این‌جاست که بسیاری در رسانه ها بر این اصرار می‌ورزند که از این ماه لذت می‌برند، در حالی که خود در رنجند.<br />گویند این ماه، ماه تزکیه نفس است و همه‌گان به اصلاح خویش بر می‌خیزند و از ناسزا و دزدی و غیبت و غیره خود را پاک می‌گردانند و در پایان مردمانی نیکو می‌گردند. لذا همه‌گی چنین شعاری بر لب می‌گیرند، اما طور دیگری رفتار می‌کنند. رمضان‌های بسیاری گذشته است، اما هر چه می‌اندیشم به سختی تغییراتی در اطرافیان می‌یابم. آری ماهی‌ست بس عزیز! ماه مسلمانی مسلمانان!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112897792883125473?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1128098607994795682005-09-30T20:12:00.000+03:302005-09-30T20:13:27.993+03:30<div style="text-align: justify;">وای که این ماه گذشته چقدر عذاب‌آور بود. با این‌که تمام سعی‌ام را می‌کردم تا در بیمارستان مطالب را به خوبی یاد بگیرم اما نمی‌شد. جو بدی این‌جا حاکم است. گر چه بیمارستان بسیار تمیز و منظم است، اما هوای آن در سینه‌ام سنگینی می‌کند.<br />روبه‌رو شدن با افرادی که از سرطان رنج می‌برند و از تو امید درمان دارند بسیار سخت است. مجبور هستی با لبخند و چهره‌ای پر روحیه با آنها بر خورد کنی و از اندوه و غمی که از ناراحتی‌شان داری و سخت عذابت می‌دهد دم نزنی. چقدر سخت است که درد کسی را ببینی و به علت ناتوانی در برطرف کردن علت اصلی آن تنها به تزریق مورفین بسنده کنی. ویا بدتر، در حالی که از وخامت بیماری بیمارت آگاه هستی، در پاسخ به "آقای دکتر من خوب می‌شم؟"، تنها بگی ان شاء الله!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112809860799479568?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1128009642976859022005-09-27T19:26:00.000+03:302005-09-30T20:31:46.800+03:30<div style="text-align: justify;">خیلی عصبی‌ام. گر چه ظاهرم به هیچ وجه آن را نشان نمی‌دهد. تنها خود می‌دانم که در درونم چه می‌گذرد. نمی‌توان آن را با لغات بیان نمود. وقتی که خیلی عصبی می‌شم دهانم آفت می‌گذارد و الآن این‌گونه است. می‌خواهم یک جا پیدا کنم که تا فاصله زیادی هیچ‌کس نباشد و از ته دل فریاد بکشم، فریاد!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112800964297685902?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1127473611666081562005-09-17T14:34:00.000+04:302005-09-23T14:36:51.666+03:30واقعا سخته! خیلی سخت. همین!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112747361166608156?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1127473458727323762005-09-06T14:32:00.000+04:302005-09-30T20:35:12.590+03:30<div style="text-align: justify;">بعد از حدود یک ماه تعطیلات، دوباره شروع شد. روز از نو و روزی از نو.<br />خوشحالم که می‌توانم مفید باشم. الآن بخش خون و انکولوژی هستیم. باید سعی کنم به این محیط جدید عادت کنم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112747345872732376?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1125919579078653492005-08-16T15:55:00.000+04:302005-09-05T15:56:19.080+04:30<div style="text-align: justify;">حالا دیگر در تعطیلات هستم و می‌توانم از وقتم بیش‌تر برای خودم استفاده کنم.<br />خوب که فکر می‌کنم می‌بینم هیچ لذتی بالاتر از کتاب خواندن نیست، لذتی که آن را با هیچ چیز نمی‌توان عوض نمود. امیدوارم بتوانم در این دو هفته باقی مانده تعطیلاتم، هر چه بیش‌تر این گونه لذت ببرم.<br />آخرین کتابی که خوانده‌ام کتاب "دخمه" نوشته "ژوزه ساراماگو" است. قبلا از ژوزه ساراماگو کتاب "کوری" را خوانده‌ بودم که بسیار خوب بود. در کتاب کوری، او توانسته بود با قلم توانای خود داستانی باور نکردنی را به تصویر بکشد که خواننده در هنگام خواندن آن گویی در آن فضا زندگی می‌کند. اما دخمه حال و هوای دیگری دارد. افکار پیچیده و در عین حال زیبای یک کوزه‌گر که در حال از دست دادن کار خود است و تقابل یاس و امید در افراد این داستان و ارائه تصویری از زندگی روستایی و همچنین صنعتی همه‌گی به زیبایی در این داستان نهفته است. البته من شخصا با برخی قسمت‌های آن کمی مشکل دارم. ولی در کل از این رمان خوشم آمد و آن را به علاقه‌مندان توصیه می‌کنم.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112591957907865349?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1125919396222454202005-08-05T15:51:00.000+04:302005-09-05T15:56:57.816+04:30<div style="text-align: justify;">نمی‌دانم چگونه شروع کنم. قرار بود که این وبلاگ حالا حالاها تعطیل نشود! البته تعطیل هم نشده فقط کمی (!) نوشتن در آن به تعویق افتاده است، که البته همچین تفادتی هم با تعطیلی نداشته است. حقیقت این است که به قدری درگیر درس‌هایم بودم که حتی به نوشتن در وبلاگ فکر هم نمی‌کردم. انتخاب رئیس‌جمهور فعلی هم به این مساله افزود و انگیزه نوشتن را هر چه بیش‌تر از بین برد.<br />به هر حال دوباره که نه، چندباره بازگشته‌ام و می‌خواهم بر نوشتن اصرار ورزم. شاید بتوانم غبار سکوت را بتدریج از دیگر وبلاگهایم نیز بزدایم.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-112591939622245420?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1119385466624008602005-06-22T00:52:00.000+04:302005-06-22T00:57:36.806+04:30<div style="text-align: justify;">بیشتر وقتم را به خواندن می‌گذرانم. نظرات دیگران را می‌خوانم و اخبار را از نظر می‌گذرانم. وضعیت بدی‌ست. در انتخاب میان دو دیکتاتور مانده‌ام. برخی می‌خواهند احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور گردد بلکه این مردم با قرار گرفتن در وضعیتی اسف‌بار به ادراک مناسب برسند ( گر چه می‌دانم هیچ‌وقت نخواهند گذاشت چنین وضعی پیش آید ).<br />و بیشتر کسانی که می‌شناسم می‌‌خواهند به هاشمی رای دهند حتا کسانی که در دور نخست در انتخابات شرکت ننموده بودند (متاسفانه!) تا شاید این بلای ناگهانی از سر بگذرد. می‌گویند وضع حداقل از زمان قبل از خاتمی بدتر نمی‌شود. شاید هاشمی با تشکیل دولتی مقتدر (!) بتواند اوضاع را کمی سر و سامان دهد. عده‌ای هم می‌گویند شاید هاشمی بستر را برای دوم خردادی دیگر فراهم سازد.<br />و اما من این بار بر خلاف اعتقادم به لزوم استفاده از حق رای و انتخاب خود، به رای ندادن هم می‌اندیشم.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111938546662400860?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1119123241913044142005-06-18T23:59:00.000+04:302005-06-19T00:04:01.916+04:30<div style="text-align: justify;">خب اینم از این! حالا معلوم شد از آن 20 میلیونی که به خاتمی رای دادند چند نفر آگاه بودند و خاتمی را به سادگی و تنها به عنوان یک گزینه انتخاب نکردند.<br />حرف تمام کسانی را که دم از تقلب در انتخابات می زنند و یا تحریمی‌ها را مقصر می‌دانند، مردود می‌دانم. آخر تقلب تا چه حد؟!! چند میلیون تقلب شده است؟ این آقای معین ما تنها 4 میلیون رای آورده است. یعنی رای 20 میلیونی آقای معین را به بقیه اضافه نموده‌اند؟! واقعا که باید خیلی سطحی فکر نمود تا به این نتیجه رسید.<br />شاید هم می‌اندیشید که اگر تحریمی‌ها به انتخابات می‌پیوستند، آقای معین انتخاب می‌گردید. نپیوستن افراد تحریمی به طیف رای دهندگان آقای معین، پیروزی جناح مخالف آقای معین را توجیه نمی‌کند. بیش از 20 میلیون از افراد شرکت کننده به جناح مخالف آقای معین رای داده‌اند.<br />این سخن هم که ما با شرکت خود در انتخابات موجب تایید نظام گشته‌ایم و همگی می‌بایستی انتخابات را تحریم می‌نمودیم درست نمی‌باشد. ببینید بیش از 65 درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کرده‌اند. بیایید منصفانه فکر کنیم. این حکومت تنها با رای دادن این 4 میلیون نفر مشروعیت خود را کسب ننموده‌ است تا با رای ندادن‌شان از دست دهد. در کجای جهان مردم این چنین در انتخابات شرکت می‌جویند؟ <span style="font-weight: bold;">نظام حکومتی از این مشروع‌تر</span>؟<br />مشکل کشور و مردم ما بسیار اساسی‌‌ست. تا زمانی که مردم ما به حقوق اولیه خود آگاه نیستند و در غبار و مه مذهب غوطه‌ورند، قادر به یافتن راه خود نخواهند بود.<br />مردم ما همین‌اند که می‌بینید.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111912324191304414?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1118782104172894552005-06-15T01:09:00.000+04:302005-06-15T01:38:16.056+04:30<a href="http://boroonka.blogspot.com/2005/06/blog-post_14.html">گزارش تصویری برون کا از گردهمایی در برابر زندان اوین</a><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img47.echo.cx/img47/4082/tamomshod36sy.jpg" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111878210417289455?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1118737543213532502005-06-14T12:52:00.000+04:302005-06-14T15:22:45.933+04:30<div align="justify">فراخوان کانون نویسندگان ایران برای گردهمایی در برابر زندان اوین<br /><br />مردم آزاده‌ی ایران<br />سازمان‌های مدافع حقوق بشر!<br />ناصر زرافشان هشتمین روز اعتصاب غذای دردناک خود را می‌گذراند و در خطر جدی مرگ قریب الوقوع است. ناصر زرافشان مبتلا به بیماری حاد کلیوی است و هر لحظه بر وخامت بیماری او افزوده می‌شود. ما از همه‌ی مردم٬ نهادهای فرهنگی و اجتماعی درخواست می‌کنیم که درگردهمایی اعتراضی تحصن کنندگان٬ از ساعت چهار تا شش بعد از ظهر روز سه شنبه بيست و چهار خرداد هشتاد و چهار در برابر در بزرگ زندان اوین شرکت کنند.<br />کانون نويسندگان ایران - ٢٢/٠٣/٨٤<br /><br /></div><p align="center"><img src="http://home.swiftdsl.com.au/~aegilops/images/zarafshan.jpg" /></p><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111873754321353250?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1118612996832623292005-06-13T02:00:00.000+04:302005-06-14T13:09:16.926+04:30<div style="text-align: justify;">تجمع امروز در مقابل درب اصلی دانشگاه تهران گویا به خوبی انجام گردیده است. این طور که شنیده‌ام حدود هزار نفر آنجا جمع شده بودند و اعتراض خودشان را نسبت به نقض حقوق زنان در قانون اساسی اعلام کردند.<br /><br />قطع‌نامه پایانی این تجمع را می‌توانید در <a href="http://iftribune.com/news.asp?id=19&pass=41">این‌جا</a> بخوانید.<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://iftribune.com/..%5Cimages%5Ctribunak%5C10.jpg" /><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">لینک </span>: <a href="http://www.na30m.com/news/?ID=000128">اعتراض ستاد معين به نحوه ي پخش فيلم انتخاباتي اين کانديدا در تلويزيون</a></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111861299683262329?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1118521333956749252005-06-12T00:47:00.000+04:302005-06-12T00:55:14.710+04:30<div style="text-align: justify;">من در انتخابات شرکت می‌کنم چون این‌کار را حق خود می‌دانم. فکر می‌کنم این حداقل کاری‌ست که به عنوان یکی از افراد این جامعه در جهت دفاع از دموکراسی و احقاق حقوق خودم و دیگران می‌توانم انجام دهم.<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://eqbal.ir/moeen/moeen-small13.jpg" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111852133395674925?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1118431654728975432005-06-10T23:46:00.000+04:302005-06-11T00:12:07.180+04:30مثل این‌که من از غافله عقب مانده‌ام.<br />من هم این لینک را در وبلاگم می‌گذارم تا به این بمب گوگلی کمک کرده باشم. اطلاعات بیشتر را می‌توانید از <a href="http://www.khorshidkhanoom.com/archives/001359.php">این‌جا</a> دریافت کنید.<br />به امید آزادی همه زندانیان سیاسی<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a style="font-weight: bold;" href="http://www.rsf.org/article.php3?id_article=13356">Human Rights</a></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111843165472897543?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6512963.post-1118344196345971612005-06-09T23:37:00.000+04:302005-06-10T11:40:37.083+04:30<div style="text-align: justify;">خب بالاخره این وبلاگ جدید من آماده شد.<br />مدتی است که مطلبی در وبلاگ‌هایم ننوشته‌ام. مثل این‌که این نوشتن گه‌گاه را نمی‌توانم ترک کنم.<br />انگار قلمم ذهنم خشک شده است. شاید به خاطر پراکندگی مطالب و البته وبلاگ‌هایم است. به همین خاطر می‌خواهم از نو شروع کنم و از این به بعد متمرکزتر در همین وبلاگ بنویسم.<br />.به هر حال از این به بعد در ذره‌بین خواهم نوشت</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6512963-111834419634597161?l=lost-moment.blogspot.com' alt='' /></div>اميرnoreply@blogger.com0